Çocuğunuz Aslında Sadece Oyun Oynamıyor

Çocuğunuz Aslında Sadece Oyun Oynamıyor

ÇOCUĞUNUZ ASLINDA SADECE OYUN OYNAMIYOR

OYUN TERAPİSİ NEDİR?

Oyun, tüm çocukların hayatında vazgeçilmezdir ve seçimlerini özgürce yapabildiği kendine ait bir alandır. Çocuk, kendine özgü yaratıcı bir biçimde oyun kurar.  Bu nedenle oyun, çocuğun bilişsel, duygusal ve ruhsal gelişimine katkı sağlar (Ogelman, 2014). Çocuklar, yetişkinler gibi duygularını ve yaşadıklarını sözel olarak tanımlamakta ve ifade etmekte zorlanabilirler. Fakat her birey gibi, onların da kendi yaşantılarını ifade etmeye ihtiyaçları vardır.  Yaşadıkları tüm deneyimleri kendi dünyalarına uygun bir şekilde yansıtır, yani kendi alanları olan oyun ve oyuncaklar ile yaşadıklarını ifade ederler. Çocuklar, başlattıkları oyunlarla kendilerini tamamıyla yansıtırlar, oyun onların konforlu alanı olduğu için kendilerini sözel ifadeden daha iyi tanımlarlar. Çocuklar için, deneyimlerini ve hislerini oynayarak ortaya koymak, doğal, dinamik ve iyileştirici bir süreçtir.

Oyun terapisi, çocuk ile oyun terapisi eğitimi almış uzman terapistin aralarındaki dinamik bir ilişkidir. Bu ilişkide çocuğun seçtiği oyuncaklar, terapistin çocuk için sağlıklı bir ilişki geliştirmesi ve oyunla çocuğun doğal büyüme ve gelişmesi gerçekleşir (Landreth, 2002).  Oyun terapisinde, çocuk yaşadığı travmatik anıları seans odasında çalışma imkânı bulur. Terapiste güvendikçe çocuk, seanslarda kendini açmaya başlar, yaşadıklarına uygun oyuncaklar seçer, oyunlar kurar. Böylelikle yaşadıklarını ifade etme fırsatı bulur. Çocuğun seçtiği her oyuncağın aslında bir anlamı vardır. Dışarıdan çocuk sadece oyun oynuyor gibi görünse de, aslında yoğun bir içsel süreç yaşamaktadır. Çocuk, yansıttığı tüm deneyimlerini oyun ile yeniden anlamlandırır; yaşadığı üzüntü, öfke, hayal kırıklığı gibi duyguları ifade eder. Böylece bu anıların üzerinde yarattığı etki gitgide azalır. Duyguların sağaltımı yapıldığı için iyileşme gerçekleşir, çocuk yeni bir bakış açısı kazanır.

Oyun terapisi, depresyon, çocukluk korkuları, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, kaygılar, boşanma sonrası uyum sorunları, kardeş kıskançlığı, tırnak yeme, alt ıslatma gibi pek çok durumda uygulanabilir. Terapistin, oyun terapisi eğitiminin olmasına, sürecin sağlıklı ilerlemesi açısından dikkat edilmelidir.

Uzm. Psikolog Cangül Tokmaktepe

KAYNAKÇA

Landreth, G. (2002). Play Therapy The Art of the Relationship

Ogelman, H. (2014). Yaşamın İlk Yıllarında Oyun: Oyuna Çok Yönlü Bakış.